Ruch w domu też może się liczyć
WHO określa aktywność fizyczną jako ruch ciała wywołany pracą mięśni szkieletowych, który wymaga wydatku energii. Obejmuje on ruch w czasie wolnym, podczas przemieszczania się, pracy i zajęć domowych. Przykładami są chodzenie, przemieszczanie się na wózku oraz zabawa.[1]
Według WHO każda ilość aktywności się liczy, a nawet niewielka jest lepsza niż żadna. Poszczególne czynności różnią się jednak intensywnością: same zajęcia domowe nie muszą spełniać zaleceń dotyczących aktywności fizycznej.[1]
Przyjrzyj się znajomym chwilom
Możesz zacząć od przypomnienia sobie zwykłej chwili, na przykład składania prania na siedząco albo przemieszczania się po pokoju, jeśli jest to dla Ciebie odpowiednie. Poniższe trzy pytania mogą pomóc Ci przyjrzeć się takim sytuacjom.
- W jakich chwilach Twoje ciało było dziś w ruchu?
- Który z tych ruchów był dla Ciebie wygodny i możliwy do wykonania?
- Kiedy jutro mogłaby się znaleźć podobna chwila?
Wybierz to, co pasuje do Twojego dnia
W bardziej zajęty dzień dogodna sytuacja może wyglądać inaczej niż zwykle. Jeśli masz ograniczenia ruchu i indywidualne zalecenia od osoby prowadzącej leczenie, stosuj się do nich. Jeśli masz ochotę, zapisz wybraną sytuację jednym zdaniem, na przykład: „Po południu składanie prania było dla mnie wygodne”.