Wat ontbreekt er in de dwergstelsels?
‘Ontbrekend’ betekent hier dat de zuurstof niet in de onderzochte stelsels is teruggevonden, niet dat ze uit het heelal is verdwenen. Het onderzoek gaat over een geselecteerde groep dwergstelsels, niet over alle dwergstelsels.[1]
Dwergstelsels zijn kleine sterrenstelsels met enkele duizenden tot honderden miljoenen sterren. NASA beschreef de bevindingen op 2 november 2026.[1]
Hoe hielp Hubble het tekort vaststellen?
Archiefbeelden van ruimtetelescoop Hubble hielpen de onderzoekers de stervormingsgeschiedenis van de dwergstelsels te reconstrueren. De stelsels stonden dichtbij genoeg om afzonderlijke sterren op de beelden te onderscheiden.[1]
Met die geschiedenis konden ze schatten hoeveel zuurstof de sterren hebben gemaakt. Voor de andere kant van de boekhouding gebruikten ze ook gegevens van ruimtetelescoop Spitzer en radiotelescopen op aarde: hoeveel zuurstof is er terug te vinden in de sterren, het gas en het stof van de stelsels?[1]
Het tekort volgt uit die vergelijking. Het is geen opname waarop te zien is hoe zuurstof uit een stelsel ontsnapt.[1]
Waar kan de zuurstof nu zijn?
Energie van zware sterren en supernova’s kan winden aandrijven die materiaal uit een stelsel voeren. Dat is een mogelijke verklaring voor het tekort, geen bewijs waar de zuurstof nu is. Hieronder staan twee mogelijke bestemmingen.[1]
- In het gas rond de dwergstelsels: daar is zuurstof gemeten, maar het is niet duidelijk of daar het grootste deel zit.
- Verder weg, buiten de omgeving van de stelsels: ook dat is een mogelijkheid.
De onderzoekers weten niet welke bestemming het grootste deel van de ontbrekende zuurstof heeft.